Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Χρυσή Αυγουλιήδου


Δεν ξέρω τι έχει πάθει ο καθείς τον τελευταίο καιρό και θέλει να με εκνευρίζει. 
Από τη μια κάτι "ακροδεξιά" που κάνουν διαδηλώσεις σε θέατρα. 
Από την άλλη κάτι τραγουδιάρηδες που κάνουν επίσης δηλώσεις «σκέτα λουλούδια».

Θα μου πεις, με κάτι τέτοια δεν θα ασχοληθώ. Ακροδεξιά μυαλά, που ακομπλεξάριστα δέρνουν διακεκριμένα (προς το παρόν) και αδιάκριτα (προς το μέλλον). 
Λαϊκά πρώην παιδιά, που ασχολήθηκαν με το τραγούδι και μετετράπησαν σε Θεούς (κάνε το σταυρό σου, για να σου τραγουδήσω καμιά nota).
Ή ακόμα και κάποιοι άλλοι που, με σημαία το Χριστό, θα κοπανήσουν, αλλόφρονες όντες, στο κεφάλι αλλοθρήσκων, ψηφιακά μέσα αναπαραγωγής ήχου, λαθραία φτιαγμένα, σε κινεζικά κομπιούτερ!

Είπα μια να μη μιλήσω, δυο να μη γράψω τίποτε, τρεις και την κακή μου  μέρα… Κι έπεσα να κοιμηθώ. Σα γιατρικό. Για να ηρεμήσω.

Τότε ήταν που είδα όνειρο. Προφητικό! Αλλούτερο. Σουρεάλ!

Ήμουν μπροστά από ένα θέατρο και έπαιζε, λέει μιούζικαλ :

«Ο Τζακ και ο Φασολάκης : Ένας γάμος που δεν έπρεπε να γίνει». 

Και περνάει έξω από το θέατρο η Λουκά, αγκαζέ με μια συγγραφέα, που κάτι μου θύμιζε, κάτι μου θύμιζε. Και κρατάγανε πανό και φωνάζανε. 
Άλλα  φώναζε η μια, άλλα φώναζε η άλλη. Και το πανό της συγγραφέως ήταν πιο πάνω από το πανό της Λουκά και ξαφνικά άρχισε να τη βαράει με το πανό, όχι τη Λουκά, μια άλλη βάραγε που βγήκε από μια δανειστική βιβλιοθήκη και κράταγε λέει, το καινούριο βιβλίο της συγγραφέως, που είχε πάρει Νόμπελ(!) Η συγγραφεύς, όχι η Λουκά!

Και φώναζε η συγγραφεύς «Ασ’ το κάτω το δανεικό, να πάρεις δικό σου. Που πάτε στις βιβλιοθήκες και διαβάζετε τα βιβλία μου, τα καινούρια. Τα παλιά να διαβάζετε. Των αλλονών. Του Σάλιντζερ! Τα καινούρια κάνουν λεφτά.» και δωσ’ του βάραγε με το πανό και δεν μπορούσα να διαβάσω τι έγραφε πάνω στο πανό. Μόνο της Λουκά διάβασα που έλεγε «Μην πετάτε γαρύφαλλα στον αετό».

Και ξαφνικά, αλλάζει το σκηνικό και είναι η συγγραφεύς, σε μια εξωτική παραλία κάπου στον Ειρηνικό, με μαγιό και διάφανο παρεό  και πίνει Πίνα Κολάδα και κλαίει και φωνάζει πως της κλέβουμε τα δικαιώματα από μέσα απ’ το βρακί και τα βάζουμε στη μέση και τα τρώμε και αυτηνής δεν της δίνουμε. Και αυτή πεινάει γιατί η Πίνα Κολάδα φέρνει πείνα και «άμα είναι έτσι, θα πάω κι εγώ να κάνω λίφτινγκ και κούρα σφυρήλατης γάμπας και δε θα σας μιλάω και προπάντων ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ!»

Και έρχεται ένα δωδεκαμελές μπαλέτο από μαυροφορεμένες που χόρευαν ζεϊμπέκικο με πουέντ και μπροστά, αυτή η συγγραφεύς, είχε προλάβει και είχε βάλει μαύρο μίνι και ασορτί μακρύ μαντήλι και τραγούδαγε : «Άνοιξεεεεεεεεε ……» κάτι ν’ ανοίξει ... και μετά δεν άκουσα τι ήθελε να ανοίξει, γιατί άνοιξε μια τηλεόραση και φώναζε «Είμαι η Μπρι από τις νοικοκυρές σε απόγνωση και είμαι σε απόγνωση». Και άνοιξε λέει τότε κι η σελίδα της στο facebook και την είδα! 

Η Μπρι ήταν η συγγραφεύς των ονείρων μου!

Ακόμη δεν έχω ξυπνήσει...


7 σχόλια:

Ѧαяʏ-Ǥιиɢɛя© είπε...

Συγχώρεσέ με! Δεν κατάφερα να παρακολουθήσω το όνειρό σου. Ισως να φταίει που χρόνια τώρα βλέπω ή θυμάμαι ότι βλέπω πολύ βατά και απλά όνειρα. Ολα τα παράξενα τα ζω στην πραγματικότητα και εξ αιτίας μάλλον μιάς παλιάς προσευχής που έκανα παιδάκι, τα όνειρά μου είναι πάντα εξισορροπιστηκά. Ετσι τα παράξενα τα ζω και τα συνηθισμένα τα ονειρεύομαι. Μιά χαρά είναι κι έτσι αρκεί να υπάρχει ισορροπία. Καλό σου βράδυ

tremens είπε...

Χριστέ μου, να την πάμε μαζί με το Γαϊτάνο, τον ξανθό άγγελο να δέρνει τον κόσμο έξω απ τις βιβλιοθήκες, ουρτ μαρή!

ZouZouna είπε...

Aμ, το παρακολούθησα το όνειρό σου, λες και βλέπαμε το ίδιο!
Αντε αγόρασε ενα βιβλίο πιά κι εσύ, ολο τα δικά μου παίρνεις!
τόσοι συγγραφέοι, τόσες συγγραφέες ! την δική μου θα διαβάζεις. Αιδώς.

εξοχο όνειρο! εξοχο!
εμείς πότε θα γράψουμε? ε?
να πουλήσουμε ε?
να πλουτίσουμε ε?
να μην δανείσουμε ε?


την καλησπέρα μου ε!

marronblogger είπε...

Θα το πω δεν ντρέπομαι. Η δεξιά φωτό μου θυμίζει την Κάιλυ Μινόγκ. Αστ'το μπιστολάκι, Λάκη Λάκη Λάκη. Πολύ πετυχημένο το επίθετο στον τίτλο. Τι άλλο θα ακούσουμε πια στην επικαιρότητα! Καλό σου βράδυ

Dear e-diary είπε...

Πολύ τουρλομπούκι όνειρο... Να τρως ελαφριά το βράδυ από εδώ και πέρα!!

Leviathan είπε...

Νομίζω πως κανένας ακόμη δεν έχει ξυπνήσει...

Καλό υπόλοιπο Κυριακής εύχομαι!

onlyandjustme είπε...

μερικές φορές το όνειρο μπερδεύεται με την πραγματικότητα..τόσο,που καταλήγει πιο πιστευτό...Αλλιώς πώς να πιστέψεις οτι σε αυτούς,τους περίεργους καιρούς,η Δημουλίδου αντί να κατανοήσει και να σεβαστεί τις ανάγκες των συμπολιτών της και να είναι χαρούμενη που έστω,κάποιος την ψάχνει για να την διαβάσει,κριτικάρει αφ υψηλού και μέμφεται επειδή λέει δεν αγόρασαν τα βιβλία της,καθώς και προτίθεται να διεκδικήσει δικαστικά τα πνευματικά της δικαιώματα..πόσο μικροί είναι τελικά κάποιοι άνθρωποι..όχι,το όνειρο..προτιμώ το όνειρο...